Θα αναφερθώ και πάλι στο ζήτημα του σχολικού bullying με βάση ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο site: https://greatergood.berkeley.edu/article/item/what_are_the_best_ways_to_prevent_bullying_in_schools και αναφέρεται στο bullying στα σχολεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Συγγραφέας είναι η Diana Divecha και δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του  2019

bullying
bullying

Και οι 50 αμερικανικές πολιτείες  απαιτούν από τα σχολεία να διαθέτουν πολιτικές παρεμπόδισης του σχολικού εκφοβισμού  (bullying), παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια ελαφρά αύξηση  σε όλες τις μορφές του σχολικού εκφοβισμού στη διάρκεια των τελευταίων τριών χρόνων. Ο σχολικός εκφοβισμός είναι παρών παντού ακόμη και σε σχολεία των υψηλότερων επιδόσεων και δεν παύει να είναι  οδυνηρός όχι μόνο για όσους το υφίστανται αλλά και για όσους τον εξασκούν. Έχουμε ήδη κατανοήσει ότι κάποιες από τις προσεγγίσεις μας όσον αφορά την παρεμπόδιση του bullying δεν είναι επιτυχημένες. Όλα τα αντίστοιχα προγράμματα που βασίζονται στην τιμωρία και την μηδενική ανοχή δεν ήταν αποτελεσματικά.

Συχνά τέτοια προγράμματα εστιάζουν, δυσανάλογα, στην αντιμετώπιση του bullying που  γίνεται σε παιδιά διαφορετικού χρώματος από αυτό της πλειοψηφία.  Προγράμματα που στηρίζονται στη μεσολάβηση των συνομηλίκων, δίνοντας την ευθύνη επεξεργασίας της σύγκρουσης στα ίδια τα παιδιά, έχει αποδειχθεί ότι μάλλον αυξάνουν παρά μειώνουν το σχολικό εκφοβισμό. Ας μην ξεχνάμε ότι ποτέ δεν ζητήθηκε από ενήλικες θύματα του bullying  να “συνεργαστούν” με τους βασανιστές τους ενώ ζητείται κάτι τέτοιο από παιδιά που θα έπρεπε, αντίθετα,  να προστατευτουν από τέτοιου είδους “καινοτομίες”. 

Ακόμη, για πολλές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται από τους εκπαιδευτές δεν έχει αποδειχθεί η αξία τους από έρευνες και όσοι τις εφαρμόζουν απλώς βασίζονται σε ότι κάνουν άλλοι συνάδελφοί τους. Υπάρχουν, όμως, δύο έρευνες που δείχνουν ότι η ελάττωση του bullying μπορεί να βασιστεί σε δύο παράγοντες: ένα θετικό σχολικό κλίμα και την κοινωνική και συναισθηματική μάθηση. Είναι πολύ σημαντική η δημιουργία μιας θετικής συνεργασίας μεταξύ


  των μαθητών και των ενηλίκων σε ένα σχολικό περιβάλλον. Όπως και ένα υγιές σύσυημα ανοσίας στο σώμα έτσι και το θετικό σχολικό κλίμα προάγει την υγεία και μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης δυσλειτουργιών. Η ηγεσία αποτελεί κλειδί γα την ανάπτυξη ενός θετικού κλίματος και έχει σημασία πως αυτή αντιλαμβάνεται το bullying. Είναι γι’ αυτήν ο εκφοβισμός μια “κανονική” τελετουργία της παιδικής ηλικίας ή μία βλαβερή κατάχρηση κάποιων παιδιών σε βάρος άλλων παιδιών;

Αντιλαμβάνεται η σχολική ηγεσία ότι ο συστηματικός σχολικός εκφοβισμός μπορεί ανα έχει σοβαρές συνέπειες σε όλη τη διάρκεια της ζωής του θύματος αλλά και του θύτη; Είναι αφοσιωμένη στη θετική ψυχολογική ανάπτυξη όλων των παιδιών ή περιορίζονται στην τιμωρία των ενόχων και μόνο; Εχουν οι εκπαιδευτές την απαραίτητη εμπάθεια ώστε να κατανοούν τα συναισθήματα και τις ανάγκες των μαθητών τους; Ακόμη, είναι οι δάσκαλοι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν το bullying και τις συέπειες του; Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί αναφέρουν συχνά ότι στερούνται καθοδήγησης όσον αφορά τη διαχείριση της σχολικής τάξης.

Η κοινωνική και συναισθηματική μάθηση είναι πολύ γνωστή  και περιλαμβάνει διδακτικές δεξιότητες της ετοιμότητας και της διαχείρισης του εαυτού, της κοινωνικής ετοιμότητας, των υπεύθυνων αποφάσεων και της διαχείρισης σχέσεων. Ένας πολύ μεγάλος αριθμός ερευνών έχει δείξει ότι όλα τα παραπάνω συντελούν στη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών, βελτιώνουν τις σχέσεις μέσα στην τάξη και βελτιώνουν την αλληλοβοήθεια των μαθητών.

Τα παiδιά είναι πολύ πιθανότερο να ευημερήσουν όταν δίνουμε σημασία στην  ανάπτυξη τις ανθρωπιάς τους, όταν τους προσφέρουμε αξίες, όταν τους βοηθάμε να διαπιστώσουν, να εκφράσουν αλλά και να ρυθμίσουν τα συναισθήματα τους.